Company Logo
Korzystając z tej formy współpracy jaką daje internet dla wszystkich, którzy szukają Boga w swoim życiu i chcą z radością spełniać jego wolę oraz trwać we wspólnocie parafialnej, jak również przeglądającym tę stronę życzę wszelkiego dobra, a dobry Bóg - Chrystus Król niech darzy pokojem i błogosławi na każdy dzień.

W skrócie

Msze święte
Niedziela i święta
8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 18.00
Dni powszednie
7.00, 18.00

 

Kancelaria parafialna

poniedziałek i czwartek
godz. 16.00 - 17.00

wtorek i sobota
godz. 8.00 - 10.00


Parafia Chrystusa Króla
al.29 Listopada 195,
31‑241 Kraków
tel. (12) 418 34 35

więcej informacji

Z życia parafii

 

 2020


Poświęcenie pojazdów
26.07.2020 r.


 Rocznica Pierwszej 
Komunii św.

 


Uroczystość 
Bożego Ciała - 11.06.2020 r.


 Poświęcenie strojów komunijnych
22.02.2020 r.

 


Koncert kolęd - 26.01.2020 r.
Zespołem Ludowym z Łapanowa


 Poświęcenie książeczek


Spotkanie opłatkowe
06.01.2020 r.


W związku ze zniesieniem obostrzeń dotyczących limitu osób w kościołach i innych miejscach kultu religijnego, serdecznie zapraszamy do udziału w obrzędach liturgicznych w naszym kościele.

Pamiętajmy, że w kościele obowiązuje nakaz zasłaniania ust i nosa. Zachowajmy także bezpieczną odległość. 


 

 

Artykuły

WIELKI PIĄTEK

Wielki Piątek poświęcony jest przeżyciom, związanym z męką i śmiercią Chrystusa. Podobnie jak w Środę Popielcową katolików obowiązuje zachowywanie ścisłego postu. Przekazy ewangeliczne pieczołowicie opisują poszczególne etapy ofiary Syna Bożego. Jezusa, wskazanego pocałunkiem Judasza, pojmano nocą w Ogrodzie Oliwnym i przyprowadzono najpierw do Annasza — niezwykle wpływowego człowieka, który był teściem arcykapłana o imieniu Kajfasz, a wcześniej sam przez wiele lat sprawował tę funkcję. Po krótkim przesłuchaniu odesłano Jezusa do Kajfasza. Wczesnym rankiem Sanhedryn, czyli rada kapłanów, starszyzny i uczonych w Piśmie, uznał winę Chrystusa: „Stwierdziliśmy, że ten człowiek podburza nasz naród, że odwodzi od płacenia podatków Cezarowi i że siebie podaje za Mesjasza-Króla" (Łk 23,2). Oskarżenie to przedstawiono Piłatowi, który jako namiestnik cesarza Tyberiusza sprawował rządy nad Idumeą i Samarią. Piłat próbował uwolnić Chrystusa, nie dostrzegając w Nim rzeczywistej winy. Dowiedziawszy się, że Chrystus pochodzi z Galilei, odesłał Go do zarządzającego tą krainą Heroda Antypasa. Herod również uchylił się od rozstrzygnięć. Piłat zaproponował więc, aby w myśl starej tradycji świątecznej uwolnić jednego z uwięzionych przestępców; podburzony tłum zażądał wolności dla złoczyńcy Barabasza. Obawiając się posądzenia o brak lojalności, namiestnik cesarski wydał wyrok śmierci na Chrystusa. Po trudach drogi na Golgotę ukrzyżowany Bóg-Człowiek skonał — dopełnił swej misji. Tego samego dnia został złożony w grobie.
 
Współczesne nabożeństwo Wielkiego Piątku sprawowane jest po południu — ustalenia wskazują bowiem, że Jezus umarł około godziny piętnastej naszego czasu. Tego dnia nie odprawia się mszy. Po podejściu do ołtarza kapłani w czerwonych szatach, przypominających o ofierze krwi, klękają lub padają na twarz i modlą się w milczeniu. Po chwili rozpoczyna się liturgia słowa. Po odczytaniu fragmentu proroctw mesjańskich z Księgi Izajasza, zapowiadających mękę Sługi Pańskiego (Iz 52,13-53,12), i nowotestamentowego urywka, który tłumaczy istotę zbawienia (Hbr 4,14-16; 5,7-9) — wierni wysłuchują bardzo obszernego opisu męki, zaczerpniętego z Ewangelii według św. Jana (J 18,1-19,42). Na zakończenie odmawiana jest dawna, uroczysta modlitwa powszechna, obejmująca wszystkie stany Kościoła i cały świat.
 
Kolejną częścią wielkopiątkowego nabożeństwa jest adoracja krzyża. Do świątyni wnosi się przykryty tkaniną krzyż z wizerunkiem umęczonego Chrystusa. Przy wtórze antyfony, podkreślającej związek męki ze zbawieniem, kapłan odsłania najpierw wierzchołek, później prawe ramię i ostatecznie cały krzyż. Księża, a następnie wszyscy wierni podchodzą do krzyża, aby przez przyklęknięcie i symboliczny pocałunek wyrazić osobiste przyjęcie odkupienia. Całości towarzyszy śpiew tradycyjnych pieśni. Po zakończeniu adoracji i obrzędach komunii Najświętszy Sakrament w procesji przenosi się do tzw. grobu. Zwyczaj budowania grobu wywodzi się z Jerozolimy, gdzie wierni gromadzili się w kolejnych miejscach, związanych z męką Chrystusa — aż po miejsce pośmiertnego spoczynku. Udokumentowane ślady istnienia tego obrzędu w Polsce pochodzą z XIII wieku; znany jest on również w Austrii i w Bawarii. Początkowo w grobie składano krzyż przykryty czerwonym ornatem; w latach późniejszych umieszczano tam figurę Jezusa. Najistotniejsze jest wszakże wystawienie monstrancji z Hostią, okrytej białym, przezroczystym welonem. Przeniesienie Eucharystii przypomina zdjęcie z krzyża i pogrzeb Chrystusa. Ostatnia modlitwa przy grobie wskazuje jednak nadzieję: „Chryste, nasze Zmartwychwstanie i Życie, podźwignij nas z grobu grzechów".
 
Źródło: www.opoka.org.pl

Liturgia dnia

Triduum i Rekolekcje

 

 

Triduum
Paschalne
i
Rekolekcje 
Wielkopostne

online

Zapraszamy


 

Domowa Droga Krzyżowa

 

 

ZAPRASZAMY

Linki

 

 


 

 



Contribute!
Books!
Shop!

Powered by Joomla!®. Designed by: hosting personal turnkey reseller web hosting Valid XHTML and CSS.